Η  Ίδρυση του Συλλόγου

 

Ο Σύλλογος με την επωνυμία ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ» ΗΠΕΙΡΟΥ ιδρύθηκε κατά την 9η Ιουλίου 1933, στην Γενική Συνέλευση των μελών του, κατά την οποία έγινε δεκτό το εξ είκοσι επτά (27) άρθρων Καταστατικό του και οι ιδρυτές του συγκρότησαν το πρώτο 7μελές  Διοικητικό του Συμβούλιο. 

Το Δ.Σ. αποτελούσαν οι:

 

Πρόεδρος - Π.Παπαμιχάλης

 

Γ. Γραμματέας - Χ. Κιαμόπουλος*

 

Αντιπρόεδρος - Χ. Βάσσος

 

Ταμίας - Β. Βυζούρης

 

Σύμβουλοι - Α. Κοκοβές, Α. Βυζούρης, Ι. Δήσιος

 

Με την υπ’  αριθ. 2147 Απόφαση του το Πρωτοδικείο Αθηνών ανεγνώρισε το Σύλλογο, του οποίου το Καταστατικό δημοσιεύθηκε την 17/3/1934 και καταχωρήθηκε στο βιβλίο των «Αναγνωρισμένων Σωματείων».

 

Παναγιώτης Δήσιος

 


 

Ο Σύλλογος και η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος

 

«Την 26ην Σεπτεμβρίου 1937, με πρωτοβουλία του τότε Προέδρου του αρχαιότερου Ηπειρωτικού Σωματείου των Αθηνών, του Συνδέσμου Βούρμπιανης κ. Μάρκου Θάνου, συνήλθον εις τα ιδιόκτητα και επί της οδού Σοφοκλέους αριθ. 66 Γραφεία του εν λόγω Συνδέσμου, οι αντιπρόσωποι  11 Ηπειρωτικών Σωματείων».** 

 

Ανάμεσα στους αντιπροσώπους ήταν κι΄  ο Πρόεδρος  του Συλλόγου «ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ» ΗΠΕΙΡΟΥ, ο δικός μας Περικλής Ι. Παπαμιχάλης.

 

Το Καταστατικό της Πανηπειρωτικής  είχε εκπονίσει ο νεαρός τότε δικηγόρος  Κ. Σταμάτης και το οποίο είχε εγκριθεί στην προηγούμενη Συνέλευση της 15/9/1937.

 

Στις 26/9/1937 που παρουσιάσθηκαν εκπρόσωποι 11 μόνον Ηπειρωτικών Σωματείων και επειδή κινδύνευε με ματαίωση η συνάντηση και αφού ο μπροστάρης  της κίνησης  Μάρκος Θάνος, εργολάβος οικοδομών, αντάλλαξε απόψεις με άλλους επί

κεφαλής Σωματείων αποφασίσθηκε να προχωρήσουν στην πρώτη Γ. Σ.  της  Παν/κής Συνομ/νδίας.  Έτσι ο Σύλλογος μας συγκαταλέγεται μεταξύ των ιδρυτών της  Π.Σ.Ε.

 

Από τα 11 Σωματεία υπήρχαν 16 αντιπρόσωποι. Εξελέγησαν 13 από τους παρόντες και 11 από τους απόντες συνέδρους. Από τα 24 μέλη του Δ.Σ. παρόντα κατά το πρώτο Δ.Σ. (4/10/1937) ήταν 20 που αποτελούσαν απαρτία. 

 

-- Γεωργίου Γκιώκα, δικηγόρου, «Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος», περιοδικό «τα Ασημοχωρίτικα», τχ 10, σελ. 28.

 

 

Παναγιώτης Δήσιος

 


*Ο γνωστός μας Παπά-Λάμπρος (Κιάμος). Συνήθιζαν προπολεμικά την αλλαγή του επωνύμου με την προσθήκη της κατάληξης "–πουλος". Τέτοια αλλαγή  έχουμε παλαιότερα από τον Μηνά Κιάμο, πεθερό του Περ. Ι. Παπαμιχάλη, που υπέγραφε και ως Μηνάς Κιαμόπουλος 
                                                                   
**Κων. Σταμάτη, δικηγόρου, «Τα 20 χρόνια της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος», Εγκυκλοπαιδικό Ημερολόγιο, 1958.